« آنان كه كتاب فرستاده شده خدا را پوشيده مىدارند و ارزان مىفروشند ، جز آتش نمىنوشند ، به رستاخيز ، پروردگار با ايشان سخن نمىگويد و از گناهشان نمىشويد . آنان راست شكنجه‌اى دردناك . رهيافتگى را به گمراهى و آمرزش را به پادافره سودا كردند ، چه بر آتش شكيبايشان ساخته ؟ » « 1 » پيامبر كه درود حق بر او باد فرمود : « هر كه دانش بياموزد و نهان سازد خدايش به رستاخيز لگامى از آتش زند . » « 2 » اين همه نيست ، مگر از بخشش دادار بر خلقش و داخل گردانيدن ايشان در رحمتش ، تا نادان از لغزش خود باز ايستد و به دانش و كنش سزاوار پاداش گردد . بر هر مجتهد و عارفى فرض است كه آنچه خداوند فرمان به آشكاريش داده عيان سازد و پرده از حق براندازد و گمراهان را طريق بنمايد تا نفرين خدا و آفريدگان او را نرسد ، كه پيام‌آور حق فرمود « هر گاه بدعتها در امت من رخ بنمايد دانشمند بايد دانش خويش را هويدا سازد و هر كه سر باز زند نفرين خدا بر او باد . » « 3 » خلق در اين روزگار فريفته شيطانند ، جز اندكى از آنان كه گوى رستگارى به دانش آموزى ربوده‌اند . بىدانشى آدميان بدان جا رسيده كه بسيارى از بديهيات را نپذيرفته‌اند و در معظم محسوسات به خطا رفته‌اند . پس ، باز گفتن لغزش ايشان ، فرض است تا ديگران سپس آنها به كژراهه نيفتند و بليه فراگير همگان نشود و طريق راستى بىراهرو نگردد .

--> ( 1 ) . بقره : 174 - 175 ( 2 ) . روايت را ابن ماجه در سنن خود ، ج 1 ، ص 96 به اسانيد فراوان و الفاظ گوناگون آورده است ، نيز بنگريد به : مسند احمد ، ج 2 ، ص 296 ، مصابيح السنه بغوى ، ج 1 ، ص 16 و ديگر كتب معتبر اهل سنت . از جمله راويان حديث در مآخذ شيعه ، شيخ صدوق در « امالى » و علّامه مجلسى در بحار ، ج 2 ، ص 86 هستند . ( 3 ) . كافى ، ج 1 ، ص 54 ، نيز در كنز العمال ، ج 4 ، ص 49 ( مطبوع در حاشيه مسند ) رواياتى به همين معنا موجود است .